Wauter's Reason tutorial voor de absolute beginner |
|
In English | Nederlands
Intro/voorbereiding |
Noten & akkoorden
Een melodie bestaat uit een aantal noten die uit een bepaalde toonladder (of was het nu toonaard?) komen. Dat is iets zeer nuttigs om te weten dus hier komt het nog eens: Een toonladder is een verzameling noten die goed bij elkaar passen om melodieën mee te maken.
Hoe meer toonladders je kent, hoe rijker de bron dus waaruit je kan putten om melodieën samen te stellen. Echter, met kennis van 1 toonladder kom je ook al waanzinnig ver! We zullen ons dus slechts met één toonladder bezighouden en wel de volgende: de witte toetsen van de piano vormen samen de zogenaamde C majeur toonladder. Elke pianotoets staat voor een muzieknoot, en de noten zijn geordend op toenemende toonhoogte: lage noten links, hoge noten rechts. In de Reason piano roll wordt dat: lage noten onderaan, hoge noten bovenaan. De noten uit de toonladder der witte pianotoetsen heten do,re,mi,fa,sol,la, si en dan weer do... Een alternatieve notatie is C,D,E,F,G,A,B,C. C staat dus voor do, en vanaf nu ga ik dan ook beide benamingen door elkaar gebruiken. Op de figuur zie je elke plaats aangeduid waar een C ligt. Zoals je merkt keert dezelfde noot om de 7 keer terug. Dat klopt, van elke noot bestaan er hogere en lagere versies! Dit wordt aangeduid met de octaaf waarin de noot ligt. Op de figuur zie je meer dan één C aangeduid. Dit zijn allemaal do's maar telkens in een verschillende octaaf. In Reason wordt de octaaf aangegeven met een getal, dus bijvoorbeeld C3, C4. De "standaard" noot+octaaf zeg maar is C3.
Dus, hup hup, Je hebt werk te doen, studeren maar! Geen zorgen, je hebt het zo onder de knie, dit is wat zevenjarigen in de muziekschool leren. Je mag pas verder naar het volgende, leukere deel van deze les als je vlot een willekeurige noot kan aanduiden op de piano, en als je van elke toets op de piano direct de noot kan zeggen. Probeer op de volgende manier te denken: er staat C maar het betekent "do". De letters C en A zijn symbolen voor de noten "do" en "la", net zoals bijvoorbeeld de griekse letter symbool is voor het getal pi. Luidop praten over noten doe je dus altijd in termen als "do, re, mi", al worden die letters gebruikt om ze aan te duiden. Je merkt zo meteen waarom dit belangrijk is. AkkoordenZoals beloofd, het leuke deel: kennis over akkoorden stelt je in staat om snel en bewust goed klinkende muziek te produceren. Een akkoord staat voor een groep noten die tegelijk klinken. Je kan het zo stellen: in de piano roll van de Reason sequencer, is een akkoord een groep noten boven elkaar, terwijl een melodie een groep noten naast elkaar is. Begrijp me echter niet verkeerd, de term 'akkoord' staat voor de groep noten op zich, niet op de klank van een paar noten die tegelijk afgespeeld worden. Een zinnige uitspraak is de volgende: "Het C akkoord bestaat uit de noten do, mi en sol."
De drie akkoorden die je nu kent zijn zogenaamde majeur akkoorden, waaraan typisch een "mooie" en "optimistische" klank wordt toegeschreven. Met de noten uit onze grondladder kunnen we ook mineur akkoorden maken, die wat treuriger klinken zeg maar. Ze worden aangeduid met de letter van de grondnoot en dan een m erachter. Ik som ze even op, en zat maar meteen de 3 akkoorden erbij die we al hadden voor een mooi lijstje:
C : met de noten C, E en G
F : met de noten F, A en C G : met de noten G, C en D Am: met de noten A, C en E Em: met de noten E, G en B Dm: met de noten D, F en A Dat lijkt weer op lastig studeerwerk, maar geen nood, de noten van elk akkoord uit de C toonladder zijn spotgemakkelijk terug te vinden op een piano (en die ken reeds vanbuiten, toch?): grondnoot + 2 toetsen naar rechts + 4 toetsen naar rechts. (telken vanaf grondnoot tellen) Ga maar na! Dit is ook het moment om je nog iets belangrijk bij te leren: de aangrenzende toetsen op een piano, zwarte toetsen inbegrepen, verschillen telkens met een halve noot of semitone. Dus van do naar re is een sprong van 2 semitones door die zwarte ertussen, terwijl van mi naar fa slechts 1 semitones verschil is. Merk op dat een octaaf bestaat uit 12 semitones. Gewapend met het besef dat er iets bestaat als semitones, kan ik nu exact aangeven volgens welke "formule" zeg maar een akkoord gevormd wordt. Voor de lol smijt ik er meteen ook nog de formule voor een derde soort akkoord bij: het septieme akkoord, dat een beetje jazzy, bluesy klinkt. Om eens te proberen voor de liefhebbers zeg maar. Hier volgt de lijst met "akkoordenformules" dus: (semitones tellen vanaf de grondnoot elke keer)
Majeur akkoord: grondnoot + 4 semitones up + 7 semitones up
Mineur akkoord: grondnoot + 3 semitones up + 7 semitones up Septiem akkoord: de 3 noten van een majeur of mineur akkoord + 11 semitones up Ik moet iets bekennen: ik heb gelogen toen ik zei dat dit het leuke deel was. Dit was eigenlijk nog meer saaie kennis. Het leuke deel begint nu pas: je kent nu de noten en 6 belangrijkste akkoorden van Cmajeur, tijd om die kennis om te zetten in flitsende muziek! De hele bestaansreden van deze les is het volgende feit: De noten van een akkoord klinken altijd goed samenDat klopt, doordat je tot hier bent geraakt in de les ken je een stel noten die altijd goed samen klinken! Dat klinkt niet slecht, nietwaar? Eerst en vooral, het is interessant om te leren denken in akkoorden en niet in melodieën. Een melodie is een opeenvolging van noten binnen de toonladder, en zal zowat ALTIJD de noten uit een welbepaalde opeenvolging van akkoorden doorlopen. Vandaar het feit dat internet afgeladen vol staat met popliedjes, weergegeven met hun tekst+akkoorden. (ik beken dat dit 'akkoordendenken' vooral bij popmuziek nadrukkelijk geldt, en bij veel andere stijlen minder. Maar nuttig is het zowieso lijkt me) Een melodie met noten uit C majeur valt dus goed te 'ondersteunen' met behulp van de 6 akkoorden die je kent. Wat ook erg interessant is, eens je je bewust bent van de akkoorden van je melodie, kan je al een goed idee hebben over de (zowat altijd belangrijke) baslijn van je muziek. Want: Bij een bepaald akkoord past de grondnoot van dat akkoord prima als basDus bijvoorbeeld, bij een Am akkoord past een la goed als noot voor de bas. Geen wet die zegt dat de grondnoot in de baslijn bij een bepaald akkoord moet zitten natuurlijk, maar geef toe het is nuttig om weten. Meer precies is hetvolgende waar: de basnoot die weerklinkt op het moment dat er een nieuw akkoord weerklinkt is best de grondnoot. En met welke noten je dan verder je baslijn aanvult? De andere noten van het akkoord natuurlijk! Een voorbeeldje zal misschien duidelijk maken wat ik bedoel. Disclaimer: het is maar een voorbeeldje hé, reken mij niet af op de artiestieke kwaliteit van dit liedje. Ik probeer enkel maar het nut van akkoordenkennis duidelijk te maken :-)
Tot slot nog even deze 2 opmerkingen: Moest het iemand interesseren, hier is het .rns bestand van het voorbeeldliedje. (Reason 2.5 vereist) Misschien overtuigt het mensen van het nut van sequencerblokjes/etiketten of zo... Feel free to remix ;-) Inzicht in noten en akkoorden helpt nog voor enorm veel andere zaken bij het maken van muziek. Wat dacht je van dit feit:Een zanglijn bevat nagenoeg altijd een noot uit het akkoord waarover gezongen wordt, en de andere noten van dat akkoord zijn altijd geschikt voor een mooie tweede stem.
Of deze: Het septieme akkoord van de vijfde noot in de toonladder (G7 dus als we over de C toonladder praten) heeft steeds een gevoel van "verwachting" naar het akkoord van de grondoot (i.e. C).
Dit is waarom zoveel liedjes eindigen op G7 en dan C (of het equivalent in een andere toonladder - dus D7 -> G in de G toonladder). De nuttige toepassingen van noten&akkoorden kennis zijn werkelijk ontelbaar! Hier komt nog een nuttige: Enorm veel popliedjes gebruiken als centrale riff ofwel C G Am F, ofwel Am F C G (of het equivalent hiervan in een andere toonladder). Om er maar losweg wat te noemen: Bob Marley - No woman no cry, The Beatles - Let it be, Avril Lavigne - Complicated, Deus - Little Arithmatics, Eagle Eye Cherry - Save tonight, etc... Kan jij horen welk van beide riffs deze liedjes gebruiken? En als afsluiter nog een laatste, al moet ik je al lang niet meer overtuigen van het nut van deze pagina :-) Als je binnen een liedje van toonaard wil wisselen, zijn de volgende 2 toonladders de meest natuurlijke omdat deze het "dichtst" bij de oorspronkelijke liggen: de toonladder van de 4e, en van de 5e noot.
Dus het dichtst bij C liggen de F en G toonladders. Op deze manier kan je alle toonladders verbinden in een schema dat de "circle of fifths" genoemd wordt. Google maar na! Voor gevorderden zijn er ook nog enkele Tips & tricks voor Reason. Je weet nooit of er iets nuttigs tussenzit! |
|
Als je deze web site leuk vindt, gelieve dan een berichtje na te laten in het Gastenboek. Om mij persoonlijk te contacteren: stuur een e-mail naar wauter@reasontutorial.be. Ik hoor graag je verhaal/vraag! Alles op deze web site is gemaakt door (en intellectuele eigendom van) Wauter. Het is illegaal om de inhoud van deze site te kopieren zonder toestemming van de auteur. |